Sadece enflasyon ve para politikalaryna odaklanarak ekonomik büyümeyi sa?lamak ve refah seviyesini yükseltmek olanakly de?ildir. Dünyanyn on yedinci büyük ekonomisine sahip oldu?umuzu söyleyerek, madalyanyn öteki yüzünü görmemezlikten gelerek ya da halkyn dikkatini bu noktalardan kaçyrarak bir yerlere varylamayaca?y bilinmektedir. Ekonomik büyüklük yönünden ilk syralardaki ülkelerle aramyzda olan hacim farky sürekli açylyrken, bulundu?umuz syra ile övünmek zaman kaybyndan ba?ka bir ?ey de?ildir. Türkiye yeteri kadar üretememekte, buna kar?ylyk tüketime hyzla devam etmektedir. Türkiye, çylgyn bir ?ekilde tüketen ve savurganlyk yapan bir ülke olarak geli?mi? ülkelerin i?tahyny kabartmaktadyr. Yetmi? iki milyon nüfusu ile büyük bir pazar olarak dikkat çekmektedir. Üreterek de?il, borçlanarak büyüyen ekonomi, sa?lykly bir yapy göstermemektedir.

     Dünyadaki likidite fazlasyny göz önüne aldy?ymyzda, bugün için borçlanma politikalary cazip gelebilir. Üreterek büyümeyi bir tarafa byrakarak, cari açy?ynyzy kapatmanyn yollary da synyrlydyr. Ya kalycy sermaye yatyrymlary veya sycak para giri?leriyle, ya da borçlanarak veya varlyklarynyzy satarak cari açy?ynyzy kapatacaksynyz. Türkiye’deki tasarruf e?iliminin yetersiz oldu?u dü?ünülecek olunursa, sycak para giri?leri ile ödemeler dengesini sa?lamak en kolay yol olarak görülmektedir. Bunu sa?lamak için de yabancylara cazip ?artlar sunmak zorundasynyz. Dü?ük kur, yüksek faiz ve vergilendirilmeyen yabancy sermaye giri? çyky? politikalarynyn temel amacy budur.

     Yhracatyn artmasy ve enflasyonun dü?ük seviyelerde seyretmesi güzel unsurlardyr. Ancak, sürekli kredi kullandyrylarak toplumun borçlandyrylmasy ve ekonomik büyüme a?ky, çok fazla ysynan bir ekonomik yapyyy ortaya çykaracaktyr. Yhracatynyzyn ithalatynyzdan fazla oldu?u ekonomilerde borçlaryn ulusal gelire oranynyn fazla bir önemi yoktur. Ancak, ihracatynyzyn ithalaty kar?ylama oranynyn yüzde ellilere dü?tü?ü bir ortamda, tehlike çanlarynyn çaldy?yny duymak gerekir. Yylda elli milyar dolar enerji faturasy ödeyen bir ülkede, hala sycak para giri?inden yardym beklemek, günü kurtarmaktan ba?ka bir i?e yaramayacaktyr.

     Türkiye’nin, katma de?eri yüksek ileri teknolojik üretimlere ve bunlary dünya piyasalarynda pazarlamaya gereksinimi vardyr. Bunun için de yapysal reformlaryn ya?ama geçirilmesi gerekiyor. En önemli sorunumuz e?itim sistemindeki yetersizlikler ile bilim ve teknolojiye AR-GE yatyrymlarynyn yetersizli?idir. Üniversitelerimiz dünyadaki geli?melere uyum sa?layamamaktadyr. Yyllardyr hazyr teknolojileri alyp kullanarak üretim yapmak, Türkiye’nin bir bilim ve teknoloji özgeçmi?i kurmasyny engellemi?tir. Bilim ve teknolojideki ilerlemeleriyle yüz elli yyllyk bir geli?me ve icatlar süreci ya?ayarak bugünlere gelen ülkelerle Türkiye arasyndaki farkyn kapatylmasy güç görünmekle birlikte olanaksyz de?ildir. Y?sizler ordusu yaratan bir e?itim sisteminden ça?a uygun bir e?itim sistemine hyzla geçilmelidir. Türban tarty?malaryndan bilim ve teknolojiye zaman ayyramayan üniversitelerimizde radikal de?i?imlere gereksinim vardyr.

     Ucuz ara mallar ithal ederek ihracat yapan firmalarymyzyn dövizli borçlary hyzla artmaktadyr. Yyllarca ihracatyn artmasy için yüksek kurlara gereksinim oldu?unu söyleyenler, dü?ük kur politikasy döneminde nasyl oluyor da ihracatymyzyn artty?y sorusunun yanytyny çok iyi bilmelerine ra?men sessiz kalyyorlar. Sorunun yanyty, ucuz ithalat ve yurt dy?yndan borçlanma politikalarynda yatmaktadyr. Do?al olarak, müte?ebbüsün nihai amacy kar elde etmek oldu?una göre, hangisi daha kolay ve risksiz geliyorsa o yöne do?ru gidecektir. Üretimde kalite ve verimlili?in artyrylmasyna fazla önem vermeyecektir.

     Türkiye, katma de?eri yüksek ileri teknolojik ürünler üreterek ihracatyny ithalatynyn üstüne çykarmak zorundadyr. Önümüzdeki en iyi örneklerden birisi Güney Kore modelidir. Yirmi yyl öncesinde ekonomisi bizden geride olan Güney Kore, dü?ük seviyeli sosyal güvenlik politikalaryny bir tarafa byrakacak olursak nasyl ba?ardyysa, biz neden ba?armayalym. Nasyl ki, otomobil ihracatymyzla övünmeyi hak ediyorsak, ba?ka teknolojik ürünlerde de kendi markalarymyzla ayny ba?aryyy yakalamalyyyz. Tüm planlarymyzy yirmi, yirmi be? yyl içinde Çin ve Hindistan’yn dünyanyn en büyük ekonomileri olaca?yny dü?ünerek yapmaly ve ucuz emek rekabetinin aleyhimize i?leyece?ini gözardy etmemeliyiz.

     Teknoloji satabilmenin en önemli güç oldu?u günümüz dünyasynda, Türk teknolojisi kullanylarak üretilen ve dünya piyasalarynda yer edinen bir markamyzyn neden olmady?y sorusuna verilecek yanytlar, çözümün de kendisi olacaktyr. Siyasi etkilerden uzak ve popülizm kokmayan, dy? geli?meleri göz önünde tutan, sonuçlary ölçülen, objektif te?vik politikalaryna gereksinim vardyr. Sürekli olarak vergi ve sigorta primi affyny uygulamaya koyarak bir yerlere varamayyz. Yüksek girdi fiyatlary ve enerji maliyetleri ile istihdam üzerindeki vergi ve sigorta yükünün kar?ylanamaz boyutlara ula?masy, üretimdeki kalite ve verimlili?i olumsuz etkileyerek rekabet gücünü zayyflatmaktadyr.