Türkiye’nin demokrasiyi tüm kurum ve kurallaryyla hayata geçirebilmesi için daha kaç yüzyyl geçmesi gerekti?ini bilemem ama, bugünkü durumun da çok fazla sürdürülemeyece?ini rahatlykla söyleyebilirim. Türkiye’nin bugün içinde bulundu?u durumu anlamak için de?i?ik baky? açylaryny do?ru de?erlendirmek gerekiyor. Türkiye’ye Irak, Suriye, Rusya, Libya ya da Yran gibi ülkelerden bakmakla, Avrupa, Amerika Birle?ik Devletleri ya da Avustralya’dan bakmak arasynda çok önemli de?erlendirme farklary vardyr. Bu durum sadece ülkelerin zenginlik veya az geli?mi?li?i ile ilgili olmayyp genel olarak ülkelerin e?itim ve kültür yapylary ile toplumsal hafyzalary ve gelenekleriyle ilgilidir. Bir arkada?ynyzy bile daha yakyndan tanyyabilmek için onunla daha uzun süreli birlikte olmak gerekiyorsa ülkeler arasyndaki ili?kilerde de ayny ?eyler geçerlidir. Kar?ylykly güven unsurunun yaratylmasy zamana ve ya?ananlara ba?lydyr.

     Avrupa Birli?i’ne üye ülkelerin halklary genellikle Türkleri çok fazla sevmezler. Anadolu’daki bir yurtta?ymyza bunun nedenini sorarsanyz, Osmanly Ymparatorlu?u dönemindeki fetihlere ve Türk korkusuna dayandyryrlar. Aslynda, böyle bir baky? açysy gerçeklerden son derece uzaktyr ve tamamen kendi kompleksimizin bir yansymasydyr. Gerçek ?udur: Bir insanyn ya da bir devletin saygynly?y kendi tutum ve davrany?larynda gizlidir ve her insan ya da devlet kendi saygynly?yny kendisi yaratyr. Be? milyondan fazla yutta?ymyzyn üç nesildir ya?ady?y  Avrupa’da, ?ayet e?itim ça?yndaki gençlerimizden sadece yüz ki?iden birisi üniversite e?itimi yapabiliyorsa, fazla söze gerek yoktur. Avrupalylar bizleri çok yakyndan tanymaktadyrlar. Amerika Birle?ik Devletleri ve Kanada gibi ülkelerde ise Türklerin itibarlary çok daha fazladyr. Bunun en önemli nedenleri Türkiye’nin bu ülkelere uzak olmasy nedeniyle fazla bilgilerinin olmamasy ve bu ülkelerde bulunan Türklerin e?itim ve refah seviyesinin yüksekli?idir. Tüm bu ülkeler, Türkiye’de demokrasinin ka?yt üzerinde var oldu?unu çok iyi bilmektedirler. Onun için, Avrupa Birli?i’nin kapysynda elli yyldyr bekletmektedirler.

    Benim ba?yndan beri inandy?ym ve ülkelerin her türlü derdine derman olaca?yny dü?ündü?üm en önemli konu “dü?ünce ve ifade özgürlü?ü”nün ça?da?  demokrasi kurallary içinde sa?lanmasydyr. Ynsanyn temel hak ve özgürlü?ünün olmazsa olmaz ko?ulu olan  dü?ünce ve ifade özgürlü?ü olmadan demokrasiden bahsetmek,  senaryosu tek tarafly olarak hazyrlanmy? “orta oyunu”ndan ba?ka bir ?ey de?ildir. Manevi de?erlerimize ve toplumsal geleneklerimize hiçbir ?ekilde zarar vermeden bu sorunlary çözmek zorundayyz. Demokrasiyi geli?tiriyoruz diyerek devlet organlaryny iktidardaki siyasi partinin organy haline getirmeye çaly?mak, belki kysa dönemde bazy avantajlar sa?lyyor gibi görünebilir. Ancak, tarihin sayfalaryna bakty?ymyzda, bu yolun çok yanly? bir yol oldu?u çok acy tecrübelerle kar?ymyza çykmaktadyr.

     Demokrasinin azy ya da ço?u olmaz. Bir ülkede demokrasi ya vardyr ya da yoktur. Var olmayan bir demokratik yapyyy var gibi göstererek halky aldatmaya çaly?mak, ülkeye yapylabilecek en büyük kötülüktür. Aslynda Türkiye’nin en büyük dezavantajy halkyn vaatlerle ve günübirlik sa?lanan menfaatlerle çok çabuk kandyrylabilmesidir. Bunun en önemli nedeni e?itim, kültür ve toplumsal hafyza yoksunlu?udur. E?itim, kültür ve toplumsal hafyza birikimi, önce aileden ba?lar ve daha sonra e?itim kurumlary ve çevre ili?kileriyle devam eder. Bu zincirin en küçük bir halkasynda meydana gelebilecek bir kopukluk, davrany? bozuklu?u ile birlikte yapysal bozuklu?u da beraberinde getirebilece?i için, hem ki?inin hem de toplumun zayyf yönlerinin artmasyna neden olacaktyr.

     Evde çocuklar, okulda ö?renciler, ailede kadynlar dü?üncelerini söyleyemiyor. Y?yerinde çaly?anlar, referandumda üniversite rektörleri dü?üncelerini söyleyemiyor. Grup toplantylarynda milletvekilleri, bakanlar kurulunda bakanlar, cemaatlerde ?eyh’in müritleri, a?iretlerde ?yh’yn köylüleri dü?üncelerini söyleyemiyor. Güvenlik güçleri ?a?kyn, hakimler ve savcylar kararsyz, bölücüler ise son derece cüretkar, i?sizler umutsuz, yoksullar çaresiz, i?verenler tedirgin. Seri katiller ve caniler dy?aryda gezinirken, Atatürk’ün cumhuriyet ilkelerini savunan gazeteciler hapishanelerde çile çekiyor. Küçük bir azynlyk ulusal gelirin büyük bir kysmyny götürürken, geride kalanlarla yetinmek zorunda olanlar kader ve nasip telkinleriyle uyutulmaya çaly?ylyyor.  Peki hiç mi güzel ?eyler olmuyor. Elbette güzel ?eylerde oluyor. Örne?in, Cem Yylmaz’yn skeçleri.

     Sonuç olarak,tüm bunlaryn adyna da demokrasi diyoruz.

     Güler misin, a?lar mysyn?...