Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP Genel Başkanı seçildiği Mayıs Kurultayı’ndan sonra yazmış olduğum bir makalede, üye ve örgüt yapısındaki sorunlardan dolayı CHP’de yapılacak ön seçimin sağlıksız sonuçlar ortaya çıkarabileceğini ve eğilim yoklaması sonuçları da dikkate alınarak yapılacak objektif değerlendirmeler yoluyla milletvekili adaylarının merkez yoklaması yöntemi ile belirlenmesinin daha yararlı olacağını belirtmiştim. Tabii, bu değerlendirmeleri yaparken, taşların yerinden oynatılmasının CHP’de karışıklığa yer açacağını ve bu nedenle fazla bir itiraz gelmeyeceğini düşünmüştüm. Çünkü, parti içi demokrasi rafa kaldırılmış, “Baykal-Sav” ekibinin demir yumruğu herkesi sindirmişti. Parti üyeleri ve delegeler adeta özgürlüklerini kaybetmişti. Zaten, bu nedenle de, kurultay delegesi olduğum bir dönemde kendi rızam ile parti üyeliğimi askıya almıştım.  

     Şimdi ise durum değişti. Kılıçdaroğlu’nun Genel Başkanlığı ile birlikte Cumhuriyet Halk Partisi sanki yeniden doğdu. CHP ile halkın arasına örülen duvarlar bir bir yıkılmaya başlandı. Yıllardır seslerini çıkaramayan ve sindirilen partililer büyük bir coşku ile parti içi demokrasi ve hukukun yaşama geçirilmesini haykırmaya başladılar. Kılıçdaroğlu’nun söylediği gibi korku imparatorluğu yıkılmıştı. Kılıçdaroğlu’nun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nın yazılı uyarısı sonucunda, yeni tüzük hükümlerini uygulayarak on üç genel başkan yardımcısı ile genel sekreterini belirlediği kararında Önder Sav ve ekibini yönetimin dışında bırakması parti içi çekişmeyi ön plana çıkardı. Parti tabanı ve kamuoyunun Kılıçdaroğlu’na desteğinin artması, Önder Sav ve arkadaşlarının şimdilik cephe gerisine çekilmelerine yol açtı. Depremin artçı sarsıntıları da durmuş görünüyor. CHP’de parti içi çekişme her zaman olmuştur ve olmaya da devam edecektir. Keşke, bu çekişmeler koltuk korumak için değil de, yönetim anlayışı ve program bazında yapılabilse.

    Kamuoyu desteğini arkasına alan Kılıçdaroğlu’nun, tüzük kurultayı ile yeni parti meclisi seçimlerini mümkün olan en kısa süre içinde yapması, hem kendisine hem de partiye avantaj sağlayacaktır. Çarşaf liste ile yapılacak parti meclisi seçiminde temsilde adalet de sağlanmış olacaktır. Görevdeki il yönetimlerinin de görüşlerinin bu yönde olduğu anlaşılmaktadır. Buna paralel olarak, milletvekili adaylarının belirlenmesinde, bazı sakıncalarına rağmen ön seçim mekanizmasının devreye sokulması CHP’de bütünlüğün korunması ve küskünlüklerin ortadan kaldırılması açısından yararlı olacaktır.

     Ön seçimlerin genişletilmiş delege listesi ile yani il, ilçe ve ön seçim delegeleriyle hakim denetiminde yapılması esas olmalıdır. İstanbul, Ankara, İzmir ve Bursa gibi büyük kentlerde genel merkez tarafından yüzde beş kontenjan kullanılabilinmelidir. CHP’nin zayıf olduğu küçük illerde ise ön seçimin hiçbir anlamı olmayacağı için merkez yoklaması zorunluluk olmaktadır.

     Bu önerilerim bazı milletvekilleri ile genel merkez yöneticilerinin hoşuna gitmemiş olabilir. Onlar da, Genel Başkanı baskı altında tutarak ya da etkileyerek merkez yoklamasının yararlarına inandırma çabası içine girebilirler ve ön seçim uygulamasının bundan sonraki seçimler için uygulanmasını gündeme getirebilirler. Koltuklarını korumanın peşine düşebilirler. Tanıdığımız kadarıyla, Kemal Kılıçdaroğlu bu şekilde düşünenlere prim vermeyecektir. Türkiye’nin içinde bulunduğu durumu da dikkate aldığımızda bir tek kişiyi bile üzmek ve küstürmek lüksü yoktur.

     Ön seçimin sakıncaları çok iyi bilinmektedir. Ancak, parti içi mücadele ve çekişmeyi düşündüğümüzde, güvenli bir şekilde yapılacak ön seçim tüm kırgınlık, küslük ve ayrılıkların panzehiri olabilir.  Mersin için de aynı şeyleri söyleyebiliriz. “Baykal-Sav” ekibinin partinin tek hakimi olduğu dönemde hiç kimse eleştiri yapma cesaretini gösteremiyordu. Çünkü, siyasetteki geleceklerinin birkaç kişinin iki dudağının arasında olduğunu biliyorlardı. “Kılıçdaroğlu-Sav” ikilisi işbaşına geldiğinde ise umutlandılar. Parti tabanının umudunu pekiştirmek gereğini hisseden Kılıçdaroğlu’nun son manevrası ile de umutlar daha çok arttı. İl yönetimleri, ilçe yönetimleri ve delegeler şimdi daha özgür. Gerçekten hak edenlerin milletvekili olması bilinci hakim olmaya başlıyor. Kılıçdaroğlu’na güvenin artması partililere de olumlu yansıyor. Kişiler için değil ilkeler ve önce insan için siyaset yapılması gerçeği etkin olmaya başlıyor.