Ahmet AKIN – Yeminli Mali Müşavir

     Sonunda bunu da gördük. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Başbakanı, halka ihbarcılık görevi vererek, dünya tarihine geçti. Allah bir defa şaşırtmasın. Sonu gelmiyor. Panikledikçe şaşırıyor, şaşırdıkça saçmalıyor. Demek ki, insanlar hak etmedikleri bir göreve geldiklerinde, mutlaka aslına dönüş yapıyor.

     İktidarlarının sonsuza kadar süreceğine inananlar, geriye dönüp çok kısa bir süre tarihe baksalar yanıldıklarını çok kolay anlayacaklar. Aslında hedefleri belli. Demokratik ve laik Atatürk Cumhuriyeti’ni dağıtarak, sadece dini kurallara tabi bir kabile devleti kurmak. Zannediyorlar ki, bu Cumhuriyet kendilerine babalarından miras kaldı. Taksim Gezi Parkı’nda birazcık direniş görünce ne yapacaklarını şaşırdılar, darmadağın oldular.

     İhbarcı Başbakan’ın önünde iki yol var. Ya, Anayasal yeminine sadık kalıp, gerçek bir Başbakan gibi davranarak ulusal bütünlüğümüzü pekiştirecek, ya da, şimdi yaptığı gibi kindar ve halkı ayırıcı söylemlerine devam edecek. Gördüğümüz kadarıyla, İhbarcı Başbakan ikinci yolu seçmiş olacak ki, zaman kazanmaya çalışıyor. Toplumdaki kutuplaşmayı arttırarak gerilimi sürekli canlı tutuyor.

     Türkiye’de birçok sorunun demokrasi, insan hakları, özgürlükler, eşitlik ve kimlik onuruna saygı esasları dahilinde çözülebileceği apaçık ortada iken, Başbakan’ın totaliter bir rejime doğru ülkeyi sürüklemeye çalışması, telafisi güç sonuçlar ortaya çıkarabilir.

     Vatandaşın on yıl önceki tüketici kredisi ve kredi kart borcunu kırk kat arttırarak 260 milyara çıkaran, 2002’de 6 milyon olan kart sayısını 57 milyona yükselten Başbakan Erdoğan, bugün, bir marifet yapıyormuş gibi kredi kartı kullanmayın diyerek adeta vatandaşla dalga geçmektedir. Kaldı ki, kendisinin çok sayıda kart sahibi olduğu bilinmektedir. Aslında derdi vatandaşın borcunun artması değil. Kayıtdışı ekonomiden beslenen yandaşlarının, kredi kartı ile satışlarda kayıt altına alınmalarını önlemek. Kayıtdışı demokrasiye, kayıtdışı ticaretin daha çok yakışacağını düşünüyor olmalı. 

     Türkiye’ye uzaktan baktığınız zaman, sanki yabancıların işgali altında gibi. İş adamları, rektörleri, yargıç ve savcıları, medyası, bazı sivil toplum kuruluşları ve sendikaları ile ordusu teslim olmuş durumda. Yandaşlar ve yanaşmalar Türkiye’yi talan ediyor. Ne doğa dinliyorlar ne de kıyılarımızın ve ormanlarımızın güzelliğini. Aç gözlü bir şekilde acımasızca büyük tahribat yapıyorlar. Türkiye’nin geleceğini yok ediyorlar. Bu işleri yaparken de, dini değerlerimizi kullanmayı ihmal etmiyorlar. Ne diyelim, Allah hepsini ıslah etsin. 

     On bir yıldır yurtiçinden ve yurtdışından borçlandılar. Dolaylı vergiler yoluyla önemli vergi gelirleri elde ettiler. Türkiye’yi sıcak para cenneti yaptılar. Kamunun mallarını yağmaladılar. Beton, hafriyat, dolgu alanı ve inşaat işleriyle yandaşlarına oluk oluk para akıttılar. Suç ekonomisini görmemezlikten geldiler. Kendi zenginlerini yarattılar. Ancak, yeni para babaları hiçbir zaman çok vergi ödeyenler listesinde görülmedi. Yetmedi, kara ve kanlı paranın Türkiye’ye sorgusuz sualsiz getirilmesinin önünü açtılar. Tüm bunları yaparken de, kendi yargıçları, savcıları, milletvekilleri ve emniyet güçleri ile koruma duvarı oluşturdular.

   Zannediyorlar ki, halk bunların farkında değil. Çok şükür ki, üç maymunu oynayanlar azınlıkta. “Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner”